mgła solna
Niektóre zastosowania, np. w transporcie morskim, lub ogólnie w kontakcie z wodą morską, wymagają odporności na korozję powodowaną przez słoną wodę. Do najczęściej stosowanych testów w tej dziedzinie należą testy w neutralnej mgle solnej (NSS) oparte na normach: ISO 9227 lub ASTM B117. Badany element jest poddawany działaniu mgły solnej w przeznaczonej do tego komorze przez czas określony przez klienta, z możliwością ciągłego kontrolowania stanu elementu. Badanie można przeprowadzać zarówno na samych materiałach (np. magnesie trwałym lub innym materiale metalowym), jak i na gotowych częściach i produktach.
ochrona powierzchni magnesów
Jeśli istnieje ryzyko stosowania magnesów w środowisku, w którym występuje słona woda, magnesy powinny być zabezpieczone dodatkową ochroną powierzchni. Badanie magnesów trwałych w neutralnej mgle solnej zgodnie z EN ISO 9227 służy przede wszystkim do oceny odporności ich powłoki ochronnej. Nasze laboratorium przebadało zdecydowaną większość dostępnych na rynku metod ochrony powierzchniowej magnesów trwałych i może zalecić najbardziej odpowiednią z nich dla danego zastosowania.
korozja spoin
Korozja spoin w środowisku mgły solnej jest często określana jako korozyjne uszkodzenie połączeń spawanych. Mgła solna zawiera chlorki i inne substancje, które mogą reagować z powierzchniami metalowymi, zwłaszcza połączeniami spawanymi, powodując ich korozję. Ten rodzaj procesu korozyjnego nazywany jest chlorkowym, korozyjnym pękaniem zmęczeniowym (CCSCC). Połączenia spawane są często miejscami o zwiększonej wrażliwości na ataki korozyjne, ponieważ podczas spawania dochodzi do zmian w mikrostrukturze metalu oraz do powstania stref wpływu ciepła wokół spoin, co sprawia, że są one zazwyczaj bardziej podatne na różne formy uszkodzeń korozyjnych. Mgła solna może wywołać reakcje korozyjne w tych miejscach, często poprzez procesy takie jak korozja pod powłoką, gdy chlorki w mgle solnej przedostają się do mikroskopijnych pęknięć w spawanym połączeniu i wywołują reakcje korozyjne, które stopniowo osłabiają materiał i prowadzą do uszkodzeń.
korozja galwaniczna metali
Korozja galwaniczna jest procesem, w którym metale ulegają uszkodzeniu w wyniku reakcji elektrochemicznych zachodzących pomiędzy różnymi metalami w środowisku zawierającym wilgoć lub elektrolity, takim jak korozyjna mgła solna. Korozja występuje, gdy dwa metale o różnych potencjałach elektrycznych są ze sobą połączone i pozostają w kontakcie poprzez medium przewodzące prąd elektryczny. Jeśli metale te są połączone, to jeden z metali staje się katodą, a drugi anodą w reakcji elektrochemicznej, co prowadzi do przepływu elektronów i rozkładu jednego z metali. Proces ten jest szczególnie problematyczny w środowisku o wysokiej wilgotności, jak np. środowisko z wodą morską lub środowisko z substancjami chemicznymi, pełniące funkcję elektrolitów. Korozja galwaniczna może prowadzić do poważnej degradacji metali, powodując ich osłabienie, uszkodzenia strukturalne, a w ostateczności nawet awarię. Aby zapobiec korozji galwanicznej, ważne jest oddzielenie różnych metali od siebie, stosowanie powłok ochronnych lub materiałów izolacyjnych oraz wykorzystywanie materiałów odpornych na korozję. Na przykład, gdy aluminium i stal są połączone w środowisku elektrolitycznym, aluminium będzie chronić stal, ulegając jednocześnie korozji. W tym przypadku elektrolit (roztwór soli) przenika przez warstwę oddzielającą i powoduje korozję aluminium.
przeprowadzamy badania w neutralnej mgle solnej
- zgodnie z EN ISO 9227 lub ASTM B117
- wymiary komory 800 x 550 x 650 mm
- czas trwania i metoda oceny badania zgodnie z indywidualną specyfikacją