Czujniki PT zgodnie z normą ČSN EN 60751 należą do kategorii platynowych czujników temperatury, gdzie warstwa rezystancyjna z platyny jest nanoszona metodą naparowywania na ceramiczne podłoże. Do warstwy platynowej przylutowane są przewody przyłączeniowe. W celu zamocowania przewodów i odciążenia ich od naprężeń rozciągających nakładana jest dodatkowa warstwa szklana. Czujniki PT dostępne są w różnych wariantach: PT100, PT500, PT1000. Mają niewielkie wymiary, wysoką precyzję oraz krótki czas reakcji.
Czujniki platynowe są oznaczane zgodnie z wartością rezystancji R0 w Ω, w temperaturze 0°C. Zatem czujnik PT100 ma rezystancję 100 Ω, czujnik PT500 – 500 Ω, czujnik PT1000 – 1 kΩ itd. Najczęściej stosowane są jednak czujniki PT100 i PT1000, które zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami IEC 751 dzielą się na dwie klasy tolerancji: A (od -200°C do +650°C) oraz B (od -200°C do +850°C).
Jednym z parametrów rezystancyjnych czujników temperatury jest temperaturowy współczynnik rezystancji TCR. Jest on zdefiniowany jako średnia względna zmiana rezystancji na jeden stopień Celsjusza w zakresie temperatur od 0°C do 100°C i zazwyczaj podaje jako TCR = 3850 ppm/°C.
Czujniki PT są stosowane w różnych obszarach, w szczególności w urządzeniach klimatyzacji i wentylacji, urządzeniach medycznych i laboratoryjnych, aparaturze pomiarowej i sterującej oraz w motoryzacji. Skupiamy się na produkcji czujników w wykonaniu jako czujniki temperatury uzwojeń silników elektrycznych i transformatorów, gdzie do właściwego czujnika podłączone są z użyciem odpowiedniej metody (w większości lutowania) przewody przyłączeniowe, a korpus czujnika jest izolowany wraz z podłączonymi przewodami za pomocą rurki termokurczliwej, zazwyczaj w dwóch warstwach, w celu osiągnięcia odpowiedniej wytrzymałości elektrycznej.